Ο τόΠος τοΥ δΕν | λαβίδα

Ο τόΠος τοΥ δΕν


λαβίδα

Η ζωή στην Ισπανία είναι όμορφη. Ο κόσμος χαμογελαστός φιλόξενος. Παιδιά που τρέχουν και φωνάζουν ξέγνοιαστα. Ο ταχυδρόμος καβάλα στο ποδήλατο με τις επιστολές στη δερμάτινη σάκα τροχοφόρα με ανοιχτά παράθυρα εύθυμες μουσικές και οδηγοί με παχιά καλοχτενισμένα μουστάκια ο εφημέριος μαζί με το ράσο του χαιρετά τους καλούς ενορίτες μια όμορφη κοπέλα φούστα κλαρωτή καλοσιδερωμένη μια όμορφη κοπέλα στο δρόμο.

Σε αντίθεση με τους άλλους συναδέλφους, οι περισσότεροι άξεστοι ποδοσφαιρόφιλοι κοιλαράδες δίχως καμιά κομψότητα στις κινήσεις, αυτός ο ορθοπεδικός, είχε μια δική του αντίληψη, ψυχαναλυτικής φύσης θα έλεγα, για τον ασθενή και το χειρουργείο. Δεν άφηνε τίποτα να περάσει από τα χέρια του, δίχως να κάμει απανωτούς ελεύθερους συνειρμούς.

Η προϊσταμένη κάποτε, μεταξύ σοβαρού και αστείου, είπε πως ο έρωτας τον έχει βαρέσει κατακέφαλα.


περιεχόμενα | επαφή